Abasa

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ

Ai u vrenjt dhe ktheu kurrizin,

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ

kur i erdhi pranë i verbri.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ

E ku e di ti, ndoshta ai dëshironte të pastrohej (nga gjynahet)

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ

ose të merrte këshillë, e këshilla t’i sillte dobi atij?!

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ

Sa për atë që është i pasur,

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ

ti atij po i kushton vëmendje,

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ

megjithëse nuk ke përgjegjësi, nëse ai nuk dëshiron të pastrohet.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ

Sa për atë që të vjen duke nxituar

وَهُوَ يَخْشَىٰ

dhe ndien frikë (nga Allahu),

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ

ti atij nuk po ia vë veshin.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ

Mos vepro ashtu! Në të vërtetë, ky (Kuran) është këshillë,

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ

pra, kush të dojë, le të marrë këshillë!

فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ

Ai ndodhet në Faqe të nderuara,

مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ

të lartësuara, të pastra,

بِأَيْدِى سَفَرَةٍ

në duart e shkruesve (engjëj)

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ

të ndershëm dhe të drejtë.

قُتِلَ ٱلْإِنسَـٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ

Mallkuar qoftë njeriu! Sa mosmirënjohës që është ai!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ

Prej çfarë gjëje e krijon Allahu atë?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ

Prej pikës së farës e krijon dhe i jep përmasa të rregullta.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ

Më pas ia lehtëson rrugën (e lindjes)

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ

e pastaj e vdes dhe i cakton një varr,

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ

dhe, kur të dojë, Ai e ringjall.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ

E megjithatë, njeriu ende nuk i ka plotësuar ato që i ka urdhëruar Ai!

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ

Le të mendojë njeriu për ushqimin e vet:

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا

Jemi Ne që lëshojmë ujë me bollëk,

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا

pastaj e çajmë tokën në thellësi

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا

dhe nxjerrim prej saj drithërat,

وَعِنَبًا وَقَضْبًا

rrushin e perimet,

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا

ullirin e palmat,

وَحَدَآئِقَ غُلْبًا

kopshtet e dendura,

وَفَـٰكِهَةً وَأَبًّا

pemët dhe gjithë barërat,

مَّتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ

që t’i gëzoni ju dhe bagëtitë tuaja.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ

Por, kur të vijë Ushtima,

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ

atë Ditë njeriu do të ikë nga i vëllai,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ

nga e ëma dhe nga i ati,

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ

nga e shoqja dhe nga fëmijët e vet.

لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ

Atë Ditë, secili prej tyre do të ketë aq shqetësim për veten, sa do t’i mjaftojë.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ

Atë Ditë do të ketë fytyra rrëzëllore,

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ

të qeshura e të gëzuara.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ

Atë Ditë do të ketë (edhe) fytyra të pluhurosura,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ

që do t’i mbulojë errësira.

أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ

Këta janë jobesimtarët, gjynahqarët.