Al-Qiyamah

لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَـٰمَةِ

Betohem në Ditën e Kiametit!

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ

Betohem në shpirtin qortues!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ

A mendon njeriu se nuk do të mund t’i mbledhim eshtrat e tij?!

بَلَىٰ قَـٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ

Po, si jo! Ne jemi të Zotë t’ia ribëjmë bashkë me përsosmëri edhe majat e gishtave të tij.

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَـٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ

Por njeriu dëshiron të gabojë sa të jetë gjallë

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَـٰمَةِ

dhe pyet: “Kur do të jetë Dita e Kiametit?”

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ

Por, kur sytë t’i verbohen

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ

dhe të zihet Hëna

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ

dhe Dielli e Hëna të bashkohen,

يَقُولُ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ

atë ditë njeriu do të thotë: “Ku të iki?”

كَلَّا لَا وَزَرَ

Askund! S’ka strehë!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ

Atë ditë, streha është te Zoti yt.

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَـٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

Atë ditë, njeriu do të vihet në dijeni për veprat që ka bërë dhe për ato që ka lënë pa bërë.

بَلِ ٱلْإِنسَـٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌ

Po, vërtet që njeriu do të dëshmojë kundër vetvetes,

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ

edhe sikur të paraqesë shfajësimet e veta.

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ

Mos nxito (o Muhamed) në leximin e Kuranit me gjuhën tënde!

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ

Ne e kemi për detyrë t’i mbledhim pjesët e tij e ta lexojmë atë.

فَإِذَا قَرَأْنَـٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ

Dhe, kur ta lexojmë atë, ti përcille leximin e tij!

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ

Pastaj, e kemi Ne për detyrë ta shpjegojmë.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ

Por ju doni këtë jetë (kalimtare)

وَتَذَرُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ

e për jetën tjetër nuk kujtoheni!

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ

Atë ditë, disa fytyra do të shkëlqejnë

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

dhe Zotin e tyre do të shohin.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌ

Kurse disa fytyra, atë ditë, do të jenë të zymta,

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ

duke e ditur se do të pësojnë një fatkeqësi, që të thyen në mes.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ

Por, kur shpirti të vijë në grykë

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ

e të thërrasin “A ka shërues”,

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ

atëherë, ai (që po vdes) do të bindet se ky është çasti i ndarjes

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ

dhe këmbët do të ngrijnë.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ

Atë ditë, ai do të sillet te Zoti yt.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ

Ai as nuk besoi dhe as nuk u fal,

وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ

por e mohoi të vërtetën dhe ia ktheu kurrizin,

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ

e pastaj shkoi te njerëzit e vet, duke u krenuar.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ

Mjerë për ty! Mjerë për ty!

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ

Sërish: Mjerë për ty! Mjerë për ty!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى

Vallë, a mendon njeriu se do të mbetet pa përgjegjshmëri?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِىٍّ يُمْنَىٰ

A s’ka qenë një pikë fare që derdhej,

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ

pastaj u bë droçkë gjaku e më pas Allahu e krijoi dhe i dha formë e përmasa të caktuara,

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ

e prej tij bëri çiftin: mashkullin e femrën?!

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ

Vallë, Ai Krijues, a nuk ka fuqi që t’i ngjallë të vdekurit?!